Hiragana en katakana: wat moet ik eerst leren

Zelfde geluid rij, andere baan

De schrijfsystemen hebben geen verwisselbare rollen. Hiragana is de vloeiende syllabus die gebruikt wordt in de gewone Japanse grammatica; katakana is de hoekige, niet-cursieve syllabus die speciaal gebruikt wordt voor buitenlandse en geleende woordenschat.

Leer ze als een paar pas nadat je kunt identificeren welke rol elk van hen waarschijnlijk zal spelen. De vraag is niet alleen 'wat geluid is dit?' maar ook 'waarom koos de schrijver dit script?'

Gebruik echte contrasten, geen abstracte labels

Schrijf en schrijf als visuele voorbeelden. De eerste maakt gebruik van hiragana voor een native Japans woord; de tweede gebruikt katakana en de lange-vowel mark Je kunt veel leren van de verandering in het script voordat je de woordenschat diep bestudeert.

Behandel Katakana niet als een hoofdversie van hiragana. De lettervormen hebben hun eigen slagorde, evenwicht en historische bron.

Een hervorming van 1900 heeft het kana landschap vereenvoudigd

Voor de moderne standaard, kunnen meerdere kana vormen dezelfde mora vertegenwoordigen. De script familie bekend als hentaigana behoudt veel van deze historische varianten, terwijl de hervorming van 1900 hielp bij het opzetten van de one-kana-per-syllable conventies bekend om moderne leerlingen.

Dit is de reden waarom oude kalligrafie, historische documenten en moderne studiekaarten meer variatie kunnen tonen dan een beginner verwacht. Variatie maakt deel uit van de geschiedenis, geen bewijs dat de grafiek onvolledig is.

Oefenen met een reden

Schrijf een hiragana rij, zijn katakana tegenhanger, en dan een korte gemengde zin. Houd het geluid hetzelfde tijdens het veranderen van de visuele rol. Deze treinen herkennen zonder je te dwingen om twee niet-gerelateerde netwerken te onthouden.

Als je echte tekst begint te lezen, verwacht dan dat kanji veel van de lexicale betekenis draagt terwijl Kana grammatica, uitspraak en geleende woordenschat behandelt. De scripts werken samen.

Begin met de eenheid die je gaat schrijven

Hiragana en katakana worden vaak onderwezen als lettergrepen, dus begin met een kleine geluidsrij in plaats van een willekeurige verzameling vormen. Zeg het geluid, schrijf de Kana van een model, en haal het dan uit het geheugen. Hou het Japanse voorbeeld naast het formulier zodat de eenheid een echte leescontext heeft.

Het doel van de eerste set is niet om te beslissen dat één kana systeem is het hele Japanse schrijven. Het is om een betrouwbare handschrift route vast te stellen voordat het visuele veld uitzet.

Sources: [1], [2]

Geef hiragana en katakana aparte sessies

Hiragana is cursief van oorsprong en katakana is non-cursief in de Unicode beschrijving, dus de twee verzamelingen vragen om verschillende visuele ritmes, zelfs wanneer hun lettergrepen overeenkomen. Oefen één set tegelijk en vergelijk de bijpassende geluiden pas nadat elke set herkenbaar is.

Een side-by-side vergelijking is nuttig als het een rol of geluid verduidelijkt; het mengen van beide vormen in een eerste terugroeprij kan het script zelf de fout maken.

Sources: [1], [2]

Geluidsrijen gebruiken zonder de grafiekvolgorde te aanbidden

De traditionele gojūon-stijl rijen geven u een nuttige studiereeks, maar terugroepen mag niet afhangen van het reciteren van de grafiek. Na één rij stabiel is, schuif de formulieren en schrijf ze van geluid prompts. Gebruik dan één kort ingelezen woord of zin die dezelfde kana bevat.

Dit maakt de hand halen de vorm van het geluid in plaats van de locatie die het bezet in een tabel.

Sources: [1]

Kleine markeringen toevoegen als tweede laag

Gestemde en semistemde geluidsmarkeringen wijzigen base kana. Leer eerst het basisformulier, voeg dan het merk in een aparte pas toe en lees de resulterende eenheid van een Japanse bron. Houd het merkteken dicht genoeg om zichtbaar vast te blijven op gewone schrijfgrootte.

Voeg niet elke kleine kana of markering toe voordat de basisrijen kunnen worden geschreven zonder een gids.

Sources: [1], [2]

Eindig met een lijn die een doel heeft

Schrijf een korte Japanse zin of een zorgvuldig gelabelde oefenreeks. Bedek het model en reproduceer het één keer, controleer dan Kana identiteit, afstand, en eventuele markeringen. Houd kanji of Latijnse ondersteuning op een aparte lijn wanneer de les is gericht op Kana.

De app begeleide en memory modi werken het beste wanneer de lijn is klein genoeg om te inspecteren in plaats van een volledige pagina van niet-gereviewde symbolen.

Sources: [1], [2]

Ontwerp een getimede sessie rond pogingen, niet alleen minuten

Een tien minuten durende routine werkt wanneer elk interval één taak heeft. Breng het eerste interval observeren van de relatie tussen kana rijen, handschrift ritme, dakuten of handakuten, en kleine kana, besteden de volgende schrijven een klein contrast; besteden de volgende ophalen zonder het model; en eindigen door het zetten van dezelfde functie in een korte Japanse zin met de kana grootte contrasten zichtbaar gehouden. De klok beschermt de aandacht, maar het aantal betekenisvolle pogingen vertelt u of de sessie geproduceerd leren. Als je door elk interval rent, wordt de routine eerder een timer dan een oefening.

Gebruik de app om de feedback loop compact te houden. Herhaal een formulier totdat u de functie kunt uitleggen die u controleert, ga dan verder voordat vermoeidheid de oefening verandert in automatisch kopiëren. Voor Japanse Kana, laat een hoge herhalingstelling geen ontbrekende taaldoel verbergen. Houd Kana praktijk is slechts een deel van het Japanse schrijven; taalspecifieke voorbeelden moeten de beoogde lezing en context behouden. Naast de oefening wanneer je een woord of zin.

Sources: [1], [2]

Houd een fout notitie die de hand van morgen vertelt wat te doen

Na de laatste poging, schrijf een zin: ..Volgende keer zal ik controleren... Vul het met een zichtbaar kenmerk zoals de puntgroep, kop, blok gap, geval verhouding, klein merk, of het verbinden van overgang. Bewaar dan één succesvolle vorm en één vorm die werk nodig heeft. Dit is meer actief dan een algemeen gevoel dat de sessie goed of slecht ging.

De volgende sessie moet beginnen met de moeilijke vorm, maar het moet eindigen in een nieuwe context. Schrijf eerst een korte Japanse zin met de kana grootte contrasten zichtbaar gehouden. Een routine wordt duurzaam wanneer de getrainde functie overleeft een veranderde buurman, een andere grootte, en een korte vertraging. Dat is waar de gerichte app en de verklarende gids elkaar aanvullen.

Sources: [1], [2]

Verander één voorwaarde wanneer de routine stabiel voelt

Een routine moet uiteindelijk een kleine verandering overleven. Houd het doel contrast hetzelfde, maar wijzig een voorwaarde: schrijf op normale grootte notebook, schuif de volgorde, verwijder het model voor de laatste poging, of plaats de vorm in een korte Japanse zin met de kana grootte contrasten zichtbaar gehouden. Verander niet alle vier de voorwaarden samen. Een gecontroleerde verandering laat zien of de hand geleerd de relatie tussen kana rijen, handschrift ritme, dakuten of handakuten, en kleine kana of alleen onthouden een comfortabele volgorde.

Schrijf de voorwaarde op die de eerste fout veroorzaakte en keer er terug naar de volgende sessie. De noot kan zo specifiek zijn als het klinkerteken te klein werd of de blokkloof ingestort. Specifieke opmerkingen maken korte oefensessies cumulatief, en ze houden Kana praktijk is slechts een deel van het Japanse schrijven; taalspecifieke voorbeelden moeten de beoogde lezing en context behouden. gezien wanneer de regel echt taalmateriaal gebruikt.

Sources: [1], [2]

Sluit de routine met vertraagd terugroepen

Laat een korte vertraging voor de laatste poging. Kijk uit de buurt van het model, adem, en schrijf... Plaats het dan in een korte Japanse zin met de kana grootte contrasten zichtbaar gehouden. Vertraagde terugroep onthult het verschil tussen een vorm die succesvol werd gevolgd en een vorm die de hand daadwerkelijk kan herbouwen.

Neem één observatie op voor de volgende sessie, zoals de tweede vorm breakd... of het laatste teken verdween. Hou het concreet en script-specifiek. De app kan een andere compacte ronde leveren, terwijl de noot voorkomt dat de routine elke dag dezelfde comfortabele herhaling wordt.

Sources: [1], [2]